![\"dope](\"http:\/\/www.zesmaal.nl\/wp-content\/uploads\/2016\/03\/dope-fiend.jpg\")
<\/p>\n<\/p>\n
Het grote en het kleine, daar begin ik nu eens mee. Het grote, dat betekent: ik kan u meenemen naar beneden, ik kan vertellen over de meedogenloze neergang waar een\u00a0verslaving toe leidt, hoe diep dat gaat, hoe donker het dan wordt en hoe het daar voelt, of ik houd het klein en neem u juist mee naar boven, naar de oppervlakte, naar de glinstering van het water, en dan de lucht, \u00a0waar het leven licht is en de dingen geordend. Dan gaan we misschien wel v\u00e9r, maar niet diep of hoog. Dat kan allemaal.<\/p>\n
Stel dat een lezer tegen mij zegt: \u2018Zeg Pitt, dit is nu je vijftiende bericht op je weblog, wat wil <\/em>jij eigenlijk?\u2019 Maar wat doet het ertoe wat ik wil<\/em>, ik weet niet of iemand het nog weet, maar dit is een verslag van mijn dagbehandeling in de Jellinek. Het wonderlijke eraan is alleen dat dit verslag langer lijkt te gaan duren dan de behandeling zelf. Met andere woorden: u bent sneller klaar wanneer u zich gewoon bij de Jellinek aanmeldt. Liefst vandaag nog. Of, zoals verslaafden zich altijd voornemen: morgen. Ok\u00e9, morgen kan ook. Of overmorgen, dat is toch veel beter? Ja, dat is vroeg genoeg. Wanneer u zich aanmeldt, begin dan doodeenvoudig eerst met een aantal gesprekken in het gebouw. Of, zoals we veel vaker zien, wacht daar doodeenvoudig mee, net zolang tot u bijna alles kwijt bent \u2014 uw zelfrespect, plus ook nog uw partner, woning en baan \u2014 dus net zolang tot het er eigenlijk niet meer toe doet, tot het niet eens meer h\u00f3eft, alleen nog om het naakte bestaan te redden, ja, dat is inderdaad oneindig veel beter.<\/p>\n Ik kwam ooit een tijdlang bij een zelfhulpgroep, de zogeheten Buitenveldertgroep, ik noemde hen al eerder, zij zijn nu over\u00a0Nederland verspreid. Daar hoorde ik een man opeens beweren: \u2018W\u00e1t ze ook over ons zeggen, niemand kan ons grijze muizen noemen!\u2019 Dat vond ik vrij eigenaardig klinken, want laat dat nou precies zijn hoe ik verslaafden w\u00e9l noem. Niets is zo grijs en kleurloos als het door en door<\/em> voorspelbare leven van de verslaafde. Het voorspel, middenspel en eindspel \u2014 tot en met de doodsmak vanaf het dak van het Hilton, hier vlakbij \u2014 het staat allemaal tot in detail in de sterren geschreven. En ook staat het in studies die geleerden schrijven, over u en mij. En wanneer geleerden over je schrijven, dan weet je het wel. Net als wanneer je naar het ziekenhuis gaat en ze kunnen niets vinden, dan weet je het ook. Ga dan je koffers maar pakken.<\/p>\n Wat ik wil<\/em>, voor een deel althans, dat is af en toe iets duidelijk maken. Iets wat bijvoorbeeld raar is, of vreemd voelt, wat bizar lijkt, of domweg volslagen krankzinnig is. Ik noem maar even iets: het feit dat veel cli\u00ebnten in mijn kliniek hun best doen om behandelaars om de tuin te leiden, hun terugvallen verborgen houden, ja zeggen en nee bedoelen, kortom: zich gedragen als kleine kinderen. Ikzelf deed dat ook, helemaal in het begin, zie bericht no. 1\u00a0\u2014\u00a0de aanloop. <\/em>Het scheelde niet veel of ik was hier nooit geweest. Het scheelde trouwens \u00f3\u00f3k niet veel of ik was er w\u00e9l\u00a0geweest! Er komt een punt dat de verslaafde denkt: vreemd eigenlijk, dat ik nog leef. Dat is inderdaad vreemd, maar het\u00a0hoeft niet heel\u00a0lang meer te duren. En d\u00edt is nu zoiets, iets wat ik duidelijk wil maken. Immers, de verslaafde schommelt heen en weer, tussen leven en dood, besluit dan om eindelijk in te grijpen, gaat naar de kliniek, en wat doet hij daar? Hij flest de boel, zet iedereen op het verkeerde been, hij manipuleert, liegt en bedriegt, alsof het aangenomen werk is. Maar, zegt u wellicht, waarom doet hij dat, hij komt daar toch omdat hij juist kiest voor het leven? De waarheid is: ja en nee.<\/p>\n Pas wanneer iemand zegt: \u2018Dat voortdurende gesodemieter met die gasten, ik begrijp dat wel,\u2019 dan begrijpt hij inderdaad iets van de kern van een verslaving. Ik geef een voorbeeld, van de dwingende <\/em>kracht van drankzucht.\u00a0Ik drink nu meer dan een\u00a0jaar niet, terugvallen nul. Kort geleden zag ik twee getallen, 90\u00a0en 10, procenten. Namelijk: 90\u00a0procent van de verslaafden redt het niet om hun verslaving vaarwel te zeggen zonder een lange reeks terugvallen. Laten we eerst even aannemen dat dit waar is, want je leest wel meer dingen. Mensen praten elkaar graag na. Goed, ik zit dus bij die 10\u00a0procent. Nu zou je verwachten dat ik een gat in de lucht sprong toen ik die cijfers zag. Ik had de hoofdprijs. Nee, niet. Ik voelde direct een doffe teleurstelling, ik had die 90\u00a0procent aan mij voorbij laten gaan, geofferd, afgeslagen\u2026 Ik had de heerlijkste terugvallen kunnen hebben \u2014 o, schone dagen van weleer! let\u2019s drink together, as we did in days of yore<\/em> \u2014 de een na de ander, dat zou normaal geweest zijn, volkomen normaal. Een verslaving is idioot, de terugvallen niet. Maar\u00a0ik, Pitt Hamson, de verduivelde, de betweter, eeuwige wijsneus, ik wist het weer beter, ik moest en zou<\/em> bij die 10\u00a0procent horen. En nu sta ik hier, stijf van de abstinentie. Zelden voelde ik mij zo\u2019n loser <\/em>als toen ik die cijfers zag\u2026 wat had ik gedaan\u2026<\/p>\n Ik schrijf het nu wat koddig op, maar zoiets voelde ik werkelijk. Ik druk dus iedereen op het hart: lees die cijfers niet! En als u ze h\u00f3\u00f3rt, geloof ze dan gewoon niet! Vertrouw all\u00e9\u00e9n uw intu\u00eftie. Die<\/em> sleept je hier doorheen, die wel. Weet goed, net als bij het woord uitglijer: uw verslaafde brein ziet<\/em> het, het ziet die woorden, ziet die cijfers, haakt meteen aan, harkt het naar zich toe, gebruikt het. En geeft u vervolgens toestemming\u2026 graaft zijn graf. En als het nu nog alleen zichzelf begroef, maar u gaat mee.<\/p>\n Wat een ellende. Als het niet om te huilen was, was het om te lachen.<\/p>\n En nu we het t\u00f3ch over mijn dagbehandeling hebben, sodeju, of althans zouden m\u00f3eten hebben, sakkerju, nu schiet mij opeens iets vreselijks te binnen\u2026 Ik biecht het hier gewoon op, ik zeg het gewoon zoals het is\u2026 zoals het ging. Want ik b\u00e9n niet altijd even rustig, even keurig, even netjes, of even keurig netjes welopgevoed. Dat laatste zeker niet, hoewel iedereen zijn best deed om van mij wat te maken. Ik ben een diep doorgesnoeide drankzuchtige, van alle wateren gewassen, altijd een beetje uitkijken met dat soort figuren. We deden de communicatie-module, dat is de training in proberen om gewoon een keer normaal te doen, geleid door Cynthia en Birgit. Dat hield natuurlijk in: theorie \u00e9n praktijk, het rollenspel\u2026 Ooit diep door mij gevreesd, maar ditmaal ging het wel.<\/p>\n Twintig jaar geleden hadden we dat trouwens ook, rollenspel. Het is zo oud als de wereld\u00a0zelf. Toen ik destijds\u00a0aan de beurt was, vroeg de behandelaar: \u2018Pitt, vertel eens, wat vind jij raar, van de dingen die hier in de kliniek gebeuren?\u2019 Ik kon wel een paar dingen\u00a0bedenken. Maar ik beperkte me tot:<\/p>\n \u2018Nou, wat ik wel raar vind, dat is wat je hier \u2019s\u00a0ochtends ziet gebeuren.\u2019 Ik zat daar en las de krant. De groep keek gespannen toe. Remco liep langs, met \u00e9\u00e9n snelle beweging rukte hij de krant uit mijn handen en liep ermee weg. Ik klapte meteen dubbel van het lachen. Want ik vind gewoon: zoiets d\u00f3e je niet. Opnieuw. Weer liep hij langs mij, weer w\u00e9g krant. Weer moest ik zo verschrikkelijk lachen. Nee, dit ging gewoon niet, ik kon er niks van. De bedoeling was dat ik bij hem verhaal zou halen, op beleefde wijze.<\/p>\n En nu, nu ging het veel beter, maar daardoor werd het ook veel erger. We moeten spelen dat de \u00e9\u00e9n een behandelaar is\u00a0en de ander een cli\u00ebnt. Cli\u00ebnt heeft\u00a0een boete gekregen, 40\u00a0euro, wegens het niet komen opdagen bij een afspraak. Daar is\u00a0hij het niet mee eens, natuurlijk niet. Het eten hier smaakt nergens naar en nu krijgt hij nog een boete ook. Hij moet leren om zijn ergernis hierover beheerst en zakelijk aan mij over te brengen. Aan mij, want ik speel de behandelaar. Zo. In ons grote lokaal zitten nu allemaal tweetallen, iedereen speelt hetzelfde. Ik vind het wel een mooi gezicht. Cynthia en Birgit staan een eindje verderop. Mijn cli\u00ebnt begint: \u2018Ja nou, en dit en dat, onrechtvaardig, schuldsanering.\u2019 Ik speel mijn rol goed en toon begrip. Maar hij houdt\u00a0niet op! \u2018Ja, en zus en zo, en helemaal blut, wekker ging\u00a0niet af.\u2019 Ik krijg het nu heel erg warm. Misschien leef ik me te veel in, in mijn rol van behandelaar. \u2018En de tram reed weg, voedselbank was dicht.\u2019 Niet te geloven, dit geval lult gewoon maar door! Nu k\u00f3\u00f3kt mijn behandelaarsbloed, ik hou het niet meer. Ik kap het gesprek af en zeg: \u2018Kop dicht. Jij betaalt je boete. En als je nu je bek niet houdt, verslaafde\u00a0gek,\u00a0dan schop ik je voor je kloten.\u2019<\/p>\n Het was eruit voordat ik er erg in had\u2026 Gelukkig hoorde bijna niemand het. Ik dacht: \u2018Het is<\/em> gezegd\u2026 hier, in dit gebouw.\u2019 Behandelaars kunnen dat niet, zij zijn gewone burgers en hebben gewoon\u00a0fatsoen. Zij zijn van een ander niveau dan ik. Dat is het verschil. Eigenlijk moet er nu een bordje komen, bij de ingang\u2026<\/p>\n Bericht aan de behandelaars: \u2018Het is gezegd.\u2019 \u00a0<\/em><\/p>\n Pitt \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0\u00a0omhoog<\/a><\/em><\/p>\n Het grote en het kleine, daar begin ik nu eens mee. Het grote, dat betekent: ik kan u meenemen naar beneden, ik kan vertellen over de meedogenloze neergang waar een\u00a0verslaving toe leidt, hoe diep dat gaat, hoe donker het dan wordt en hoe het daar voelt, of ik houd het klein en neem u juist … Lees “15 \u2014 niveauverschil”<\/span> verder<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[1],"tags":[],"jetpack_featured_media_url":"","_links":{"self":[{"href":"http:\/\/zesmaal.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1548"}],"collection":[{"href":"http:\/\/zesmaal.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/zesmaal.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/zesmaal.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/zesmaal.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1548"}],"version-history":[{"count":78,"href":"http:\/\/zesmaal.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1548\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1550,"href":"http:\/\/zesmaal.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1548\/revisions\/1550"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/zesmaal.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1548"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/zesmaal.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=1548"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/zesmaal.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=1548"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
\n\u2018Ok\u00e9, wat is dat?\u2019
\n\u2018In de ochtend zit een verslaafde in een gemakkelijke stoel. Daar, die\u00a0rode stoel, met de blankhouten armleuningen.\u2019
\n\u2018Goed, ga hier maar zitten, dat ben jij nu.\u2019
\n\u2018O. Ik lees de ochtendkrant.\u2019
\n\u2018Hier is een krant. En dan?\u2019
\n\u2018Nou, dan loopt er een verslaafde voorbij.\u2019
\n\u2018Maakt niet uit wie?\u2019
\n\u2018Jawel, hij daar, Remco.\u2019
\n\u2018Ok\u00e9. Remco, kom er even bij. Wat doet hij?\u2019
\n\u2018Nou, wanneer hij langsloopt, dan rukt hij de krant uit de poten van de verslaafde!\u2019
\n\u2018En hoe reageer jij dan?
\n\u2018Ik niet. Bij mij doet hij dat niet.\u2019
\n\u2018Dan doe je net of je die ander bent. We gaan het spelen.\u2019<\/p>\n![\"Debra](\"http:\/\/www.zesmaal.nl\/wp-content\/uploads\/2016\/03\/Debra-Morgan.jpg\")
<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"