![\"\"](\"http:\/\/www.zesmaal.nl\/wp-content\/uploads\/2017\/10\/macabre.jpg\")
<\/p>\n<\/p>\n
<\/p>\n
Het was twee weken geleden erg schrikken, in het gebouw, de Jellinek. Er was werkelijk flinke heibel ontstaan in het doorgaans zo rustige productiebedrijfje aan de Obrechtstraat in Amsterdam; zelfs de lopende band werd enige tijd stilgezet. Het beloofde een lange dag te worden, een dag van reflectie, crisisberaad en vooral van:\u00a0damage control<\/em>.\u00a0<\/em>Eigenlijk was het zo’n typische Hollandse herfstdag, waarop het zuur verdiende Top GGZ Keurmerk, de klanttevredenheid van 8\u00bd en de buitengewoon hoge medewerkerstevredenheid bijna geheel verbleekten, er was alleen nog maar de grote ophef, op directieniveau. Ik zal het hier maar direct opbiechten: dat kwam indirect door mij. Sorry daarvoor. Alleen: ik heb niets gedaan! Althans, n\u00f3g niet\u2026 tot nu toe schr\u00e9\u00e9f ik alleen maar\u2026 en daar komt nu eindelijk enige verandering in. Langzaam maar zeker. Daarom druk ik u op het hart: blijf hier, bij deze weblog.<\/p>\n Het startschot hiervoor is in elk opzicht<\/em> gegeven door het dappere directieduo, Wencke de Wildt & Jasper ten Dam, vermaard koningskoppel van de Jellinek. Eer en hulde aan hen! Gert & Hermien in verslavingsland. Omdat alle dingen uit de lengte of uit de breedte moeten komen, is zowel het gebrek aan bestuurlijk gewicht als het beleidsniveau op kniehoogte erg schrijnend om te zien. Een passende beeldspraak zou zijn: in dit directiekringetje drinkt men tijdens de vrijdagmiddagborrel louter Kabouter. Plop! Vrolijk nippend aan hun dwergjenevertje dansen zij op de vulkaan hun dagen voorbij. En wij, verslaafden, wij hebben weer onze eigen dans:<\/p>\n \u2018Tell me something, my friend. Have you ever danced with the devil in the pale moonlight?\u2019<\/em><\/p>\n Nogal huiveringwekkend, maar iedere verslaafde kan deze vraag met ja beantwoorden, allemaal. Je wordt ertoe uitgenodigd: mag ik deze dans van u? Daar ga je. Van muurbloempje naar dolle derwisj. Op muziek van de danse macabre<\/em>, van Camille Saint-Sa\u00ebns. Een dans als deze biedt de verslaafde bitter weinig vertier, het is de opmaat tot zijn eigen dodenrit. Dans, mijn jongen, dans! Maar ziedaar, d\u00e9ze dans ontspring je. Want je stopt ermee…<\/p>\n Vanuit een aangeboren soort hoffelijkheid schrijf ik in deze blog \u2018Wencke & Jasper\u2019, maar het is Jasper die binnen de Jellinek volledig de dienst uitmaakt. In kringen rond de directie hoor je weleens gemopper daarover. Wanneer Wencke en Jasper samen een vergadering leiden, is het voortdurend Jasper die alle vragen beantwoordt. Hij is\u2026 de man.<\/p>\n Ik weet ook wel dat deze woorden zijn ego en mannelijkheid erg strelen \u2013 wie had ooit gedacht dat mijn <\/em>woorden dat zouden doen!\u00a0\u2013\u00a0maar dat is nu eenmaal de ironie van alles: je kunt in elk willekeurig woord lezen wat je wilt. Voor Jasper ten Dam is dit bericht waarschijnlijk nu al een soort feestrede geworden, maar dat geeft allemaal niet, lezer, ik heb er geen enkel belang bij om die twee zomaar af te vallen, maar af en toe kom ik in deze weblog op voor lotgenoten, de cli\u00ebnten in de Jellinek.<\/p>\n Dus: waar ging al die herrie over?<\/p>\n De herrie ontstond doordat de cli\u00ebntenraad van de Jellinek een eigen blad uitgeeft, het\u00a0Nulnummer <\/em>geheten. <\/em>Het is een kleurrijk magazine, komt tweemaal per jaar uit, voor en door verslaafden, oplage 3000 \u2013 en nu juist d\u00edt blad had het in zijn hoofd gehaald om mijn bericht 36\u00a0\u2013 de wegwijzer <\/em>op te nemen. Tja, hoe gek kun je zijn? Of: hoe dapper! Mijn bericht was sterk ingekort, maar de kern stond er, met afbeelding en al. Twee weken geleden kwam het uit,\u00a0Nulnummer <\/em>no.\u00a021, het blad heeft een vaste stek in de hal van het gebouw en gaat ook wijd het land in. Bericht de\u00a0wegwijzer\u00a0<\/em>bestond feitelijk uit drie delen:<\/p>\n \u2013 \u00a0de reclamewedloop van verslavingsklinieken; Nooit reageerde de directie op mijn aanbod om de Zes naar de nazorg te sturen, laat staan op mijn kritiek, of op wat dan ook, maar nu dan eindelijk wel: met onversneden woede. Kennelijk is dat de enige emotie die zij in huis hebben, Wencke en Jasper waren razend. Pitt Hamson was diep hun wereld binnengedrongen. Het was erg na\u00efef van de Jellinek om dat niet te zien aankomen. Zij hebben Koning Alcohol in het gebouw toegelaten,\u00a0zij hebben cli\u00ebnten hun\u00a0\u2018uitglijers\u2019\u00a0gegeven, en waar de Koning is, daar is Pitt ook. Hij zat achter mij<\/em> aan en nu is het andersom.<\/p>\n Er werd over gepraat om alle reeds verzonden exemplaren terug te halen, maar dat was nauwelijks mogelijk zonder helemaal voor gek te staan. Het blad maar opheffen? Tja, ook weer zoiets. Wacht even, elk Nulnummer<\/em> staat ook als pdf op de website van de Jellinek, ook dat nog! Nota bene de Arkin-cli\u00ebntenraad greep nu in. Een drastische maatregel volgde: Pitt Hamson moest eruit. Weg met hem. Twee hele pagina\u2019s werden uit de pdf gewist.<\/p>\n Er werd flink opgetreden, excuusbrieven vanuit redactie en cli\u00ebntenraad vlogen richting Wencke, en hieperdepiep hoera. Allen reikten elkaar de hand, iedereen sloot vrede en alles was weer rustig\u2026 zoals de zee zich na een springvloed langzaam terugtrekt, zo ebde ook de schrik weer langzaam weg.<\/p>\n Het meest fascinerende aan deze zaak vond ik het volgende. De directie m\u00f3est zichzelf wel een reeks vragen stellen, want hoe verklaar je nu dat zoiets gebeurd is? Waar komt die onvrede en zelfs felle tegenstand tegen sommige aspecten van ons mooie Jellinekbeleid vandaan? Wij zijn d\u00e9 expert op het gebied van verslaving! Hoe gr\u00f3\u00f3t is dat verzet eigenlijk? Onder hoeveel mensen leeft het? Wij dachten dat het alleen maar die verdomde Pitt Hamson was! Een eenmansgek die een eenmansguerrilla tegen ons voert, net als bijvoorbeeld Che Guevara! En die Che Guevara, nou, d\u00e1t was een lekker ding zeg! Tjonge jonge! En bovendien: is die hele cli\u00ebntenraad van ons nog wel te vertrouwen? (Omgekeerd vraagt men zich allang hetzelfde af.) Besloten werd: dit verzet is doodgewoon een generatieding. Klaar!<\/p>\n Een dergelijke conclusie komt voort uit een fraai staaltje cognitieve dissonantie. Want in het directiebrein stonden nu twee werkelijkheden recht tegenover elkaar:<\/p>\n 1.\u00a0 de huidige Jellinek biedt eersteklas zorg; Conclusie van het directiebrein: sommige ex-cli\u00ebnten zijn idioten.<\/p>\n Nu is een dergelijke manier van denken mijzelf ook niet vreemd. Immers, zo schiet je tenminste een beetje op, het lost veel vraagstukken in \u00e9\u00e9n klap op. Het leven is kort hoor! Maar we moeten goed bedenken: wat zich bij mij heeft ontwikkeld tot een natuurlijke vorm van hoogmoed, daar is de Jellinek blijven steken in een rare mengeling van halsstarrigheid en de overtuiging van het eigen gelijk. Waar ik <\/em>er op hamer: jullie zijn een zorginstelling!, daar omarmt de Jellinek de marktwerking, de concurrentiestrijd, de pr, de reclame en de zelfgenoegzaamheid, met aan het hoofd twee ceo\u2019s<\/em> en pal daaronder een emmer met snot met daarin de managers. In zorgjargon het\u00a0\u2018gouden straatje\u2019 genoemd, omdat ze zo veel kosten. De gladjanussen en de leperds. Kortom: het zakenmodel. Zomaar een zakenmodel? Nee, nogal een eigenaardig zakenmodel, namelijk: op kosten van de zorgverzekeraars, op kosten van ons, de samenleving. Leuk zakendoen, dat wel. Het is: bedrijfje spelen.<\/p>\n Wencke de Wildt wil niet dat de Zes in het gebouw langskomen, zij zet nu in op een professionele ervaringsdeskundige. Op zichzelf zeg ik: hoe meer zielen, hoe meer vreugd. Maar stelt u zich dat eens voor. Een groep verslaafden luistert naar het geoliede en gestroomlijnde verhaal van een ex-verslaafde, getraind in communicatie, goeie prater, iemand die al heel lang droogstaat. Welnu: de afstand tussen hem en de groep is bijna net zo groot als de afstand tussen cli\u00ebnt en behandelaar. En die \u00eds groot! Terwijl wij <\/em>kunnen zeggen: wij weten nog heel goed hoe jullie je voelen, niet lang geleden zaten wij hier ook, tussen deze muren, wij waren toen vastbesloten, alle zes. En een van ons vertelt in pakweg twintig minuten hoe het sindsdien met hem gegaan is, met eventuele vragen en al. En we gaan weer weg. En we komen weer terug.<\/p>\n Wij zijn geen module. Wij zijn de Zes.<\/p>\n Pitt Hamson<\/p>\n Het was twee weken geleden erg schrikken, in het gebouw, de Jellinek. Er was werkelijk flinke heibel ontstaan in het doorgaans zo rustige productiebedrijfje aan de Obrechtstraat in Amsterdam; zelfs de lopende band werd enige tijd stilgezet. Het beloofde een lange dag te worden, een dag van reflectie, crisisberaad en vooral van:\u00a0damage control.\u00a0Eigenlijk was … Lees “42 \u2014 wezensvreemd”<\/span> verder<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[1],"tags":[],"jetpack_featured_media_url":"","_links":{"self":[{"href":"http:\/\/zesmaal.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/4089"}],"collection":[{"href":"http:\/\/zesmaal.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/zesmaal.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/zesmaal.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/zesmaal.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=4089"}],"version-history":[{"count":297,"href":"http:\/\/zesmaal.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/4089\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4612,"href":"http:\/\/zesmaal.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/4089\/revisions\/4612"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/zesmaal.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=4089"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/zesmaal.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=4089"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/zesmaal.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=4089"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
\n\u2013 \u00a0de Jellinek wil geen ex-cli\u00ebnten over de vloer;
\n\u2013 \u00a0een ode aan de \u2018<\/em>gewone\u2019<\/em> behandelaar.<\/p>\n
\n2.\u00a0 sommige zeer ervaren ex-cli\u00ebnten denken daar anders over.<\/p>\n![\"\"](\"http:\/\/www.zesmaal.nl\/wp-content\/uploads\/2017\/11\/Che-Guevara-jpg.jpg\")
<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"