{"id":951,"date":"2016-01-10T19:22:14","date_gmt":"2016-01-10T18:22:14","guid":{"rendered":"http:\/\/www.zesmaal.nl\/?p=951"},"modified":"2017-09-10T23:08:38","modified_gmt":"2017-09-10T22:08:38","slug":"6-dagbehandeling-vrienden-voor-het-leven","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/zesmaal.nl\/?p=951","title":{"rendered":"6 \u2014 vrienden voor het leven"},"content":{"rendered":"

\"vriendschap\"De voltallige groep van de dagbehandeling komt alleen bijeen tijdens de dagopening, dagsluiting en op de donderdagmiddag, bij wat genoemd wordt de Motivatie\/Analyse Module. Binnen enkele weken blijkt dat deze groep niet alleen te groot is<\/em>, maar vooral ook te groot wordt<\/em>, weinigen haken onderweg af of gaan met ontslag, terwijl nieuwkomers zich druppelsgewijs bij ons voegen. Het is immers winter, hoogseizoen, de traditie wil dat de Jellinek \u2019s\u00a0winters volgeboekt raakt. Maar wanneer de zon schijnt en het warm is, dan trekken heel andere verlokkingen de aandacht, buiten. Van nature snakken verslaafden dan naar de bloemen in bloei, het bladergewelf van de bomen, het zingen van de terugkerende vogels, pasgeboren lammeren in een wei, de lentegeuren en de zomerkleuren \u2013 en misschien ook wel snakken zij\u00a0dan\u00a0naar de terrasjes. Naar het leven van de flierefluiter, de vrolijke drinker. Of zij verlangen naar hun bankje in een park, of op een pleintje. Voor zover de drankzuchtige daar nog drinkend terecht kan, want op steeds meer plekken in mijn stad wordt hij weggejaagd. Hij moet ook niet denken dat hij een prettige aanblik biedt. Ik ben nog altijd heel erg blij dat ik ooit een concert van Rory Gallagher in Paradiso misliep, ook al was ik dol op\u00a0deze Ierse bluesgitarist en had ik hem al tweemaal zien optreden. Na enkele nummers werd hij in Paradiso van het podium geplukt, het ging niet, te dronken. Dat had ik niet willen zien en meemaken. Later overleed hij aan de gevolgen van alcohol, een kapotte lever, 47 jaar oud.<\/p>\n

47 jaar oud\u2026<\/p>\n

Ik denk dat cli\u00ebnten in de Jellinek verschrikkelijk zouden schrikken wanneer er een begraafplaats voor alcoholisten bestond en zij die als groep zouden bezoeken, als onderdeel van de behandeling. Nog vrolijk pratend op weg er naartoe, in diep stilzwijgen gehuld weer naar huis. Waar iedereen zich wezenloos\u00a0van zou schrikken, dat zijn de leeftijden op de grafstenen. De cli\u00ebnt zou de hand voor de mond slaan en zeggen: \u2018Zo jong nog?\u2019 Ja, zo jong nog. En dan: \u2018Geldt dat ook voor mij?\u2019 Ja, dat geldt ook voor jou.<\/p>\n

Ik vind w\u00e9l: wanneer iemand het eenmaal zover heeft laten komen, ga er dan niet bij liggen jammeren. Als het bij leven niet lukte, probeer dan op zijn minst het sterfbed nog enige waardigheid te geven, al zal dat niet meevallen. Juist daarom. Toon d\u00e1n een beetje pit, een beetje moed.<\/p>\n

Beter nog: toon het nu.<\/p>\n

Zowel bij de dagopening als dagsluiting vertellen cli\u00ebnten hoe het met hen gaat, vertellen over hun binnenwereld en buitenwereld. Een man zegt bijvoorbeeld dat LinkedIn hem dreigde: haal uw huidige werkgever hier weg, want daar werkt u niet meer. Die werkgever had geklaagd, hij had de man ontslagen, vanwege zijn drankgebruik. Het zijn, althans nu nog, juist dit soort schrikreacties die bij de\u00a0verslaafde een sterk verlangen naar zijn\u00a0middel oproepen. Alcohol zal altijd aanbieden om de brand te blussen die het zelf veroorzaakte. Dat is, formeel gezegd: de zorg des Konings voor zijn onderdanen, en informeel gezegd: alcohol is de enige vriend die je nooit in de steek zal laten. Een andere man spreekt over een komende ontmoeting met zijn twee kinderen en vraagt zich af of zij hem ooit weer zullen vertrouwen. Dit alles doet me terugdenken aan het kleine groepje in de dagdetox. Daar sprak een man \u2013 alcohol & cannabis, hij vertelde dat hij elke ochtend moest kiezen: welke van de twee vandaag? \u2013 opeens de wens uit: \u2018Was er in mijn leven elke dag maar zo\u2019n dagopening!, gewoon, een dagelijks halfuurtje.\u2019 Ik weet niet hoe het u vergaat, of zal vergaan, maar zo\u2019n hartenkreet heeft meteen mijn aandacht. Mijn brein zegt dan: luister even naar hem, dit is van belang. Het is wel een van de belangrijkste dingen in een kliniek: let er altijd op wat mensen zeggen. En welke woorden zij gebruiken. Ik vraag me nu twee dingen af: wat bedoelt hij hiermee, en zou dit voor mijzelf ook gelden? Zou ik daar aan meedoen? Ja, een tijdlang zeker! Het zou een ongekende vorm van nazorg zijn. Onvergelijkbaar met een frequent bezoek aan AA of andere zelfhulpgroepen. Want de dagopeningen en sluitingen gaan altijd in de vorm van een gesprek, het is niet een losstaand praatje dat iemand houdt. Je kunt onderbreken, je kunt vragen stellen, een suggestie aan de hand doen, advies geven, of er direct op inhaken met een eigen verhaal. De beide behandelaars sturen, stellen telkens vragen. Houden cli\u00ebnten een beetje in de gaten. Vooral de persoonlijke behandelaar doet dat, met wie je regelmatig gesprekken onder vier ogen voert.<\/p>\n

Van alle dingen die mij van het afgelopen jaar het meest bij zullen blijven, springt er \u00e9\u00e9n heel erg uit. Ik ben blij dat ik juist hiervan nu langzaam verlost raak en tegelijkertijd had ik het niet willen missen. Beter gezegd: ik had het niet m\u00f3gen missen. Dat is: de voortdurende, bijna onophoudelijke maalstroom van gedachten, het voortdurende, bijna onophoudelijke focussen, het aanhoudende en eindeloze gericht zijn op maar \u00e9\u00e9n ding: verslaving. Van de vroege morgen tot de late avond, week in week uit, maanden achtereen. Bij nacht en ontij, in lengte van dagen, altijd en eeuwig. Bijna een jaar lang. Het voelt als een obsessie.<\/p>\n

Ik schrik er niet van. En voor zover dat mogelijk is, ik koester het. Ik moet<\/em> dit wel omarmen; het is mijn eigen brein dat dit doet. Eindelijk! Laat het zijn gang gaan, het doet dat niet voor niets. Zoals ik het opvat: het wil nu voortdurend \u00e9\u00e9n ding weten: waar staan we? Hoe ver zijn we? Dwalen we af? Welke klippen zijn er nog? Het brein bepaalt telkens zijn positie en dat kan het alleen maar doen door alles wat het hoort, ziet en meemaakt, naar zich toe te trekken en proberen daar vorm aan te geven. Het ziet zijn kans schoon en grijpt<\/em> die ook. Het wil maar \u00e9\u00e9n ding, dat arme brein van mij: ons nu in veiligheid zien te krijgen. Gelukkig is het daar ook helemaal op gebouwd, tot in elke vezel, sinds mensenheugenis, en daarom laat ik het zijn gang gaan.<\/p>\n

Een psycholoog zei tegen me: \u2018Het is te veel, dat nadenken van jou, je moet het een beetje indammen.\u2019 Maar ik doe helemaal niets, mijn brein doet dit. Laat ik hier even heel duidelijk zeggen, in tegenstelling tot wat tegenwoordig zo mateloos populair is geworden: ik ben niet <\/em>mijn brein! Evenmin ben ik mijn lichaam. Of mijn verslaving. Of mijn gedrag, op alle fronten. Al die dingen verwijzen <\/em>alleen maar naar mij, wijzen in mijn richting. Ze zeggen: \u2018Kijk, daar heb je hem, die kerel, hoe heet het, die Pitt. De man met dat brein in zijn hoofd. En verder nog twee armen en benen.\u2019 En dan: \u2018Meneer schrijft nu opeens een weblog, ha!\u2019<\/p>\n

Helemaal niet zo opeens. En ik begrijp ook niet wat daar om te lachen valt. Mijn blog, d\u00e1t ben ik, dat is het mooie eraan. Ik moet er nog erg aan wennen om deze berichten zomaar te schrijven en het klinkt misschien vreemd, maar waar ik vooral aan moet wennen, dat bent u. Jij, de lezer. Ik ken je goed, heel goed zelfs, daar gaat het niet om, alleen zie ik je niet. Tegelijkertijd is dat misschien maar goed ook, misschien is dat juist de reden dat ik hier zo makkelijk en vrij mijn woorden kies. Wellicht fronst u hier en daar een wenkbrauw bij de dingen die ik zeg, dat geeft dan niets. Laatst zat ik wat te denken (!), ik dacht:<\/p>\n

\u2018Alles goed en wel, die weblog van mij, het is alleen jammer dat het onderwerp zo naar<\/em> is. Er zijn wel leukere dingen om over te schrijven, over de liefde bijvoorbeeld.\u2019<\/p>\n

Direct daarop kwam mijn brein ertussen:<\/p>\n

\u2018Blijf bij de les, Pitt, want dat is ook precies <\/em>waar je nu over schrijft!\u2019<\/p>\n

Ai\u2026 wat is dat goed gezegd\u2026 Ik kan weer heel erg van mijn gezond verstand genieten. Nu al een jaar lang zijn we weer on speaking terms, we begrijpen elkaar weer. Het spreekwoord zegt dat echte vriendschap niet slijt. En dat oude liefde niet roest. Echte vrienden, mijn brein en ik, ad dies vitae<\/em>, voor de dagen van het leven. Vrienden voor het leven.<\/p>\n

Pitt<\/p>\n

omhoog<\/a><\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

De voltallige groep van de dagbehandeling komt alleen bijeen tijdens de dagopening, dagsluiting en op de donderdagmiddag, bij wat genoemd wordt de Motivatie\/Analyse Module. Binnen enkele weken blijkt dat deze groep niet alleen te groot is, maar vooral ook te groot wordt, weinigen haken onderweg af of gaan met ontslag, terwijl nieuwkomers zich druppelsgewijs bij … Lees “6 \u2014 vrienden voor het leven”<\/span> verder<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[1],"tags":[],"jetpack_featured_media_url":"","_links":{"self":[{"href":"http:\/\/zesmaal.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/951"}],"collection":[{"href":"http:\/\/zesmaal.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/zesmaal.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/zesmaal.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/zesmaal.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=951"}],"version-history":[{"count":64,"href":"http:\/\/zesmaal.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/951\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4012,"href":"http:\/\/zesmaal.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/951\/revisions\/4012"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/zesmaal.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=951"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/zesmaal.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=951"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/zesmaal.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=951"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}